ONU NE ZAMAN SEVDİM?

Çilek denen o tatlı meyveyi, ilk defa anneannemin mis kokulu reçellerinde sevdim.Yüzmeyi ilk defa kolluksuz suya girebildiğim de sevdim.Oysa annemi. . . Onu ne zaman tanıdım ? ilk ne zaman duydum sesini?Dünyaya gözlerimi açtıgım anda neden onun kokusunu istedim?Galiba annemle yaratıldım ben.Kader çizgimiz beraber çizilmişti.Annem bilmediğim bir zamanda , bilmediğim bir geçmişte doğuştan sevdim ben . Küçüklük çağlarımda,anımsarım annemi.Onun bembeyaz kusursuz,genç simasını.Bir mum ışıgının altından gülümser,teselli verirdi."Korkma kızım ben buradayım, elektirikler birazdan gelir.O zamana kadar da parmaklarımızla gölge oyunu oynayalım."O zaman ki aklımla düşünememiştim belki de. Annem neden korkmazdı karanlıktan?Annem neden düşünce hiç ağlamadı?Neden gökgürültüsünde korkmadı?Şimdi anlıyorum nedenini diyemem hiç bir zaman . İnsan kendi yavrusunu almadan kucagına anlayamaz; bu karşılık beklemeden sunulan sonsuz sevgi ve şefkati.Bugün emin oldugum,küçükken iyi idrak edemediğim tek şey; anneler yavrularını canlarından çok severmiş meğerse. . .

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !